Şu kanlı zalimin
ettiği işler
Gaip bülbül gibi
zâreler beni
Yağmur gibi yağar
başıma taşlar
Dostun bir fiskesi
pareler beni
Dar günümde dost
düşmanım bell’oldu
On derdim var
ise şimdi ell’oldu
Ecel fermanı
boynuma takıldı
Gerek asa gerek
vuralar beni
Pir Sultan Abdal’ım
can göğe ağmaz
Hak’tan emrolmazsa
ırahmet yağmaz
Şu ellerin taşı
hiç bana değmez
İlle dostun gülü
yaraler beni
Alçakta yüksekte
yatan erler
Yetişin imdada
aldı dert beni
Başım aldı hangi
yere gideyim
Gittiğim yerde
buldu dert beni
Oturup benimle
ibadet kıldı
Yalan söyledi
de yüzüme güldü
Yalın kılıç olup
üstüme geldi
Çaldı bölük bölük
böldü dert beni
Üstümüzden gelen
boran, kış gibi
Yavru şahin pençesinde
kuş gibi
Seher sabahında
rüya, düş gibi
Çağırta bağırta
aldı dert beni
Abdal Pir Sultan’ım
gönlüm hastadır
Kimseye diyemem
gönlüm yastadır
Bilmem deli oldu
bilmem ustadır
Şöyle bir sevdaya
saldı dert beni
Seyyah olup şu
ölemi gezerim
Bir dost bulamadım
gün akşam oldu
Kendi efkârımca
okur yazarım
Bir dost bulamadım
gün akşam oldu
İki elim kalkmaz
oldu dizimden
Bilmem amelinden
bilmem özümden
Akıttım kanlı
yaş iki gözümden
Bir dost bulamadım
gün akşam oldu
Yine boralandı
dağların başı
Akıttım gözümden
kan ile yaşı
Emaneti alır
ol veren kişi
Bir dost bulamadım
gün akşam oldu
Bozuk şu cihanın
pergeri bozuk
Yazıktır şu geçen
ömrüme yazık
Tükendi daneler
kalmadı azık
Bir dost bulamadım
gün akşam oldu
Pir Sultan’ım
eydür ummana dalam
Gidenler gelmedi
haberin alam
Abdal oldum çullar
giydim bir zaman
Bir dost bulamadım
gün akşam oldu.